---

Angst

Angst is voor indigokinderen een moeilijk hanteerbare emotie. Deels kennen ze vaak geen angst maar als ze bij een bepaald onderdeel in hun leven hiermee geconfronteerd worden kan de angst oncontroleerbaar zijn/worden.

Indigokinderen kunnen angst hebben net als andere kinderen voor uiteenlopende zaken. Maar ook voor geesten/entiteiten (of al het andere dat niet aards is),angst uit een vorig leven meegenomen of hieraan gekoppeld (hier kom ik nog op terug in een volgend item), emoties van anderen die ze oppikken, verhalen die ze horen van anderen en zich daar heel goed in in kunnen leven, beelden/aura's die ze bij anderen zien als ze ze ontmoeten.

Dit kan zich vertalen in; - niet alleen willen zijn of juist heel veel alleen willen zijn - niet naar bed toe willen, - druk worden daar waar veel anderen zijn, of juist huilen of vervelend gaan doen - intens bang zijn door wat ze van anderen horen/zien/ voelen - anderen niet aankijken; ze kunnen of vaak zo bij de ander binnenkijken en vinden dit niet prettig, maar willen zeker niet dat een ander bij hen in hun ziel kijkt -door anderen heen lopen

Vaak zijn deze kinderen ook faalangstig; willen het in een keer goed doen, als het dan niet lukt komen ze in een kringetje terrecht.

Angst kan gaan vastzitten. Dit wil je natuurlijk voorkomen. Dat is bijna niet te doen. Wel heb ik een aantal tips voor je:

Zeg bij angst NOOIT:Stel je niet aan! Doe niet zo flauw! Je moet er overheen!

Probeer te helpen daar waar het redelijkerwijs kan en probeer BEGRIP te hebben! Angst gaat niet weg doordat de ander die geen angst heeft zegt dat het niet mag bestaan! Daardoor gaat angst vast zitten. Angst gaat ook vastzitten door je kind in de watten te leggen en het zijn zin telkens op het moment van angst te geven. Blijf nuchter en vraag wat er aan de hand is. Leid af als het nodig is. Je kind is er niet aan toe om de angst te laten gaan? Laat het dan berusten.

Nog wat tips: -Durft je kind niet alleen te zijn (als je even een korte boodschap wil doen) laat dan een mobiele telefoon achter en neem er zelf ook een mee. (in het begin kun je dan altijd een lijn openhouden en dit even later afbouwen ) -Wil je kind niet naar bed toe, vraag waarom dit zo is. Laat een licht aan, laat de deur openstaan. -Leer je kind anderen aan te kijken door er telkens op te letten; zonder dit negatief te belichtten dit is iets wat jouw kind moet leren, andere kinderen hebben weer andere dingen om te leren. -Let op wat anderen vertellen (als dit kan) en probeer je kind daarvan af te schermen.  Neem vaak rust even een plekje zoeken waar het niet zo druk is en bijtanken!!!! -Houd bijv in de supermarkt een paar regels vast waarvan je vindt dat deze nageleefd moeten worden. Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen niet gaan racen door de supermarkt met van die geweldige kinderwagentjes, er gebeuren nooit ongelukken maar anderen storen zich hier onnoemlijk aan. Schreeuwen is ook zoiets wat ik niet tolereer ook al worden ze nog zo druk. Op alle andere dingen probeer ik niet te reageren, en ik geef ze meestal wat te doen. -Probeer zo weinig mogelijk toe te lichtten aan derden, vooral als je kind in de buurt is; als er werkelijke interesse bestaat dan kan je hier altijd op terug komen als je kind niet in de buurt is. (je kind kan hier nl zeer bang van worden/ in de war raken)